Senyap di Perpustakaan

Dalam klip video tadi, dua orang budak lelaki ketawa dengan kuat di perpustakaan awam. Orang di sekeliling mula memandang mereka. Seorang pakcik meletakkan jari di bibirnya, meminta mereka supaya diam. Selepas itu, mereka terus membaca tetapi hanya berbisik. Apa yang saya perasan ialah pakcik itu menegur tanpa berkata sepatah pun, dan budak-budak itu terus faham. Pada pandangan saya, mereka tidak berniat jahat, cuma terlupa bahawa perpustakaan ialah tempat untuk bertenang.

Setiap Sabtu, ibu membawa saya dan adik ke perpustakaan awam berhampiran rumah kami. Saya suka membaca buku misteri, manakala adik suka buku bergambar tentang haiwan. Sekali, adik terlalu teruja dengan gambar ikan paus sehingga dia bercakap dengan kuat. Saya berbisik kepadanya bahawa kami boleh berbincang tentang buku itu di dalam kereta nanti. Dia mengangguk dan terus diam. Saya berasa bangga kerana dapat menjadi contoh yang baik kepada adik.

Pada pendapat saya, perpustakaan awam penting kerana semua orang boleh membaca dan belajar tanpa mengira wang. Di Singapura, rakyat boleh menjadi ahli perpustakaan Lembaga Perpustakaan Negara (NLB) secara percuma. Pelajar datang untuk mengulang kaji, warga emas datang untuk membaca akhbar, dan kanak-kanak datang untuk meminjam buku cerita. Oleh sebab ramai orang berkongsi ruang yang sama, kita perlu menjaga ketenangan di situ. Perpustakaan membantu melahirkan masyarakat yang suka membaca.